Afbeelding boven: Venus oppervlak van www.smithsonianmag.com
Bron artikel: Publicatie van NASA samengevat op Spacepage.be
In onze cursus besteden we veel aandacht aan het systeem van plantetektoniek op Aarde, omdat dit proces een heel belangrijke rol heeft bij de leefbaarheid van onze planeet. Op Venus is voor zover bekend helemaal geen sprake van platentektoniek. Daarom zou je kunnen verwachten dat de korst steeds blijft aangroeien, en dat de korstgesteenten niet gerecycleerd worden in de mantel. Een nieuwe studie van NASA geeft daarover nu meer uitleg.
Uit deze studie komt een schatting van de korstdikte van Venus, namelijk 40 tot 65 km. Ter vergelijking, de Aardkorst is ongeveer 10 km dik onder de oceanen (waar alles terug in de mantel gerecycleerd wordt), en 35 à 40 km dik onder de continenten (met uitschieters tot max 80 km dik onder gebergten). Hoe is de Venuskorst relatief dun kunnen blijven? NASA beweert het mechanisme nu beter te begrijpen. De korst wordt steeds dikker en dikker, totdat die zo een hoge dichtheid heeft dat die onderaan kan afbreken of afsmelten in de mantel. Op die manier komen elementen uit de korst terug in de mantel op zeer lange termijn, wat meer vulkanisme kan veroorzaken. Er is natuurlijk nog veel extra onderzoek nodig – liefst op het Venusoppervlak zelf – om de deze mechanismen te bevestigen en verder te verfijnen.
